Wachten tijdens een kinderwenstraject – als tijd ineens anders voelt
Het is misschien wel één van de meest onderschatte onderdelen van een kinderwenstraject.
Wachten op je menstruatie.
Wachten op een positieve zwangerschapstest.
Wachten op de uitslag van een onderzoek.
Wachten op een telefoontje van het ziekenhuis.
Wachten op de volgende behandeling.
Wachten na een terugplaatsing.
Wachten tot je eindelijk weet waar je aan toe bent.
En ondertussen gaat het gewone leven door.
Je staat op, gaat naar je werk, doet boodschappen, spreekt misschien af met vrienden of familie. Aan de buitenkant lijkt er weinig veranderd.
Maar vanbinnen kan het voelen alsof alles draait om dat ene moment waarop je eindelijk weet waar je aan toe bent.
Als wachten meer wordt dan alleen wachten
Wanneer je een kinderwens hebt die niet vanzelf in vervulling gaat, kan tijd ineens een heel andere betekenis krijgen.
Een paar dagen kunnen ontzettend lang voelen.
Je kunt jezelf voornemen om er niet te veel mee bezig te zijn.
Maar dan voel je iets in je buik.
Of je bent moe.
Of je borsten voelen anders.
En ineens begint je hoofd weer.
Zou het...?
Je zoekt misschien naar signalen van je lichaam. Je telt dagen. Je kijkt op de kalender. Je denkt terug aan het moment van de behandeling.
En misschien probeer je jezelf ondertussen streng toe te spreken:
"Ik moet gewoon afwachten."
"Ik moet er niet zo veel mee bezig zijn."
"Ik zie wel."
Maar zo makkelijk werkt het vaak niet.
Hoop en angst kunnen naast elkaar bestaan
Wat ik bijzonder vind aan wachten rondom een kinderwens, is dat er zoveel verschillende gevoelens tegelijk kunnen zijn.
Je kunt ontzettend hopen en tegelijkertijd bang zijn voor teleurstelling.
Je kunt jezelf vertellen dat je positief wilt blijven, terwijl je eigenlijk ook rekening probeert te houden met slecht nieuws.
Je kunt blij zijn voor iemand anders die zwanger is en tegelijkertijd diep verdriet voelen omdat jij nog steeds wacht.
Dat maakt je niet jaloers of egoïstisch.
Het maakt je mens.
Je kunt iemand het allerbeste gunnen en ondertussen zelf ontzettend verlangen naar wat die ander heeft.
En dan is er nog de omgeving
Misschien hoor je regelmatig:
"Probeer er gewoon niet zo veel mee bezig te zijn."
Of:
"Ontspan, dan komt het vanzelf."
Goed bedoeld, maar het kan behoorlijk pijnlijk zijn.
Want hoe ontspan je als iets zo belangrijk voor je is?
Hoe zet je je gedachten uit als je iedere maand opnieuw geconfronteerd wordt met hoop en teleurstelling?
En hoe leg je uit dat het wachten niet alleen betekent dat je wacht op een zwangerschap?
Je wacht misschien ook op duidelijkheid.
Op een volgende stap.
Op een uitslag.
Op een behandeling.
Op een moment waarop je eindelijk weer een beetje vertrouwen durft te voelen.
Je leven staat niet stil, ook al voelt het soms zo
Een kinderwens kan zoveel ruimte innemen.
En dat is begrijpelijk.
Toch kan het helpend zijn om jezelf af en toe de vraag te stellen:
Wat heb ík nodig terwijl ik wacht?
Niet om het wachten makkelijker te maken.
Niet om jezelf ervan te overtuigen dat je positief moet blijven.
Maar om jezelf niet helemaal kwijt te raken in alles wat er gebeurt.
Misschien heb je behoefte aan afleiding.
Misschien juist aan praten.
Misschien wil je meer grenzen stellen rondom zwangerschapsaankondigingen of gesprekken over baby's.
Misschien heb je behoefte aan meer rust.
Of misschien weet je eigenlijk helemaal niet wat je nodig hebt.
Ook dat is oké.
Je hoeft niet de hele tijd sterk te zijn
Tijdens een fertiliteitstraject kan er veel van je gevraagd worden.
Je lichaam krijgt aandacht, onderzoeken en behandelingen. Je agenda kan worden bepaald door afspraken. En ondertussen probeer je ook emotioneel overeind te blijven.
Maar je hoeft niet iedere dag positief te zijn.
Je mag hopen.
Je mag bang zijn.
Je mag verdrietig zijn.
Je mag even genoeg hebben van alle afspraken en vragen.
En je mag op sommige dagen zeggen:
"Vandaag wil ik hier gewoon even niet mee bezig zijn."
Dat betekent niet dat je minder graag moeder of ouder wilt worden.
Het betekent dat je ook maar één mens bent.
Wat kan helpen tijdens het wachten?
Er is geen magische manier om het wachten weg te nemen. Maar je kunt wel kijken hoe je deze periode voor jezelf iets draaglijker maakt.
1. Geef je gevoelens ruimte
Je hoeft niet meteen iets op te lossen. Soms helpt het al om te erkennen: dit vind ik gewoon ontzettend moeilijk.
2. Maak onderscheid tussen wat je wel en niet kunt beïnvloeden
Je kunt niet bepalen wat een uitslag wordt of wanneer een zwangerschap ontstaat.
Maar je kunt soms wel bepalen hoeveel informatie je opzoekt, met wie je praat en waar je je energie aan geeft.
3. Plan ook dingen die niets met je kinderwens te maken hebben
Een wandeling. Een etentje. Een film. Een dagje weg.
Niet om je kinderwens te vergeten, maar om jezelf eraan te herinneren dat jij uit meer bestaat dan dit traject.
4. Zoek iemand bij wie je eerlijk kunt zijn
Iemand bij wie je niet hoeft te zeggen dat het "wel gaat".
Iemand die kan luisteren zonder meteen met oplossingen te komen.
5. Wees mild voor jezelf
Als je vandaag minder kunt hebben van een zwangerschapsaankondiging, een babyfoto of een gesprek over kinderen, betekent dat niet dat er iets mis met je is.
Je zit in een periode die veel van je vraagt.
En misschien is dat wel waar begeleiding kan helpen
Je kunt niet altijd iets veranderen aan het wachten.
Maar je hoeft niet alleen te wachten.
Als coach kan ik naast je staan tijdens zo'n periode. Niet om je te vertellen hoe je je moet voelen en ook niet om je te beloven dat het allemaal goed komt.
Wel om samen te kijken naar wat deze periode met jou doet en wat jij nodig hebt om hier zo goed mogelijk doorheen te komen.
Meer rust.
Meer overzicht.
Meer vertrouwen in jezelf.
En soms simpelweg iemand die echt luistert.
Want wachten betekent niet dat jouw leven op pauze hoeft te staan. 🤍
Herken jij het gevoel dat het wachten soms bijna zwaarder is dan het traject zelf? Je mag me altijd een bericht sturen. En als je eens vrijblijvend wilt kennismaken, kun je een gratis online kennismakingsgesprek van 30 minuten inplannen.