Voor alles wat jou bezighoudt rondom kinderwens en ouderschap.

Soms weet je met je verstand heel goed dat iets achter je ligt.

Het is misschien wel één van de meest onderschatte onderdelen van een kinderwenstraject.

Je bent zwanger. Misschien na een lang fertiliteitstraject, IVF, ICSI, IUI of na één of meerdere miskramen. Waar je zo lang naar hebt verlangd, is eindelijk werkelijkheid geworden.

Wanneer je een kinderwens hebt die niet vanzelf vervuld wordt, kun je gevoelens ervaren die moeilijk uit te leggen zijn aan anderen. Gevoelens waar je misschien zelfs van schrikt. Eenzaamheid. Jaloezie. Verdriet. Frustratie. Schuldgevoel.

Als ik terugdenk aan mijn eigen fertiliteitstrajecten, dan denk ik niet als eerste aan de ziekenhuisafspraken, onderzoeken of behandelingen.

Soms loopt het leven anders dan je had gehoopt.Waar de één spontaan zwanger raakt, kan het voor een ander een lange weg zijn vol wachten, onzekerheid, onderzoeken en behandelingen. Een fertiliteitstraject vraagt niet alleen veel van je lichaam, maar ook van je hart.

Voor sommige mensen gaat het vanzelf. Maar voor heel veel vrouwen en koppels is de weg naar een kind lang, emotioneel en soms onzeker. Maand na maand hopen. Behandelingen ondergaan. Vragen stellen waar niemand een duidelijk antwoord op heeft. En ondertussen gewoon doorgaan met het dagelijkse leven, terwijl er van binnen zo veel speelt.